Odnowa Kościoła - pokuta, abdykacja biskupów, Sobór, reorganizacja biskupstwa i kapłaństwa oraz formacji kapłańskiej i zakonnej
 


1. Cały Kościół Katolicki winien wejść teraz w fazę głębokiej i wewnętrznej pokuty, aby odnowić się na wzór swojego założyciela Jezusa i na wzór Apostołów.

2. W tym czasie winno dojść do Soboru, który sprecyzuje, usystematyzuje i określi tożsamość Kościoła w świecie współczesnym

3. Przed Soborem winno dojść do solidarnej jednoczesnej rezygnacji wszystkich biskupów na całym świecie i do powołania nowych.

4. Powinno dojść także do reorganizacji wewnętrznych struktur Kościoła, gdyż obecne okazały się niewydolne na czasy współczesne czyli

a. aby biskupi powoływani byli na urząd na określony czas np. 5 lat, a potem aby wracali do duszpasterstwa (tak już jest w zakonach)

b. aby zakonnicy przynajmniej raz w roku w duchu posłuszeństwa odbyli rozmowę z biskupem diecezjalnym na temat sytuacji w zakonie

c. aby mężczyźni żonaci zostali dopuszczeni do biskupstwa oraz do kapłaństwa, i aby w diecezjach na przemian biskupem był żonaty i zachowujący celibat.

d. podobnie, aby w parafiach określona była kadencja proboszcza i aby na przemian proboszczem był żonaty i zachowujący celibat.

e. aby świeccy wskazani przez biskupa diecezjalnego na kadencję - uczestniczyli w formacji kapłańskiej i zakonnej zarówno męskiej jak i żeńskiej, a także aby mieli prawo dopuszczeń danego kandydata do dalszych etapów formacji. 


Kościół jest jeden, a podział na duchownych i świeckich zaburza to pojęcie jedności Kościoła. Wszyscy jesteśmy jedno chociaż sprawujemy różne funkcje czy to w Kościele, czy w życiu codziennym poza nim.

To wymaga wzajemnej troski o nasz wspólny Kościół.

Wiele jest ważnych wartości w Kościele np. celibat, ale są jeszcze ważniejsze jak wierność Jezusowi czy świadectwo dla świata i to wymaga przewartościowania i głębokich rewolucji strukturalnych, aby więcej nie doszło do sytuacji bezczeszczenia Ciała Chrystusa,

bo czymże są czyny seksualne biskupów, księży, zakonników - z małoletnimi, którzy szczególnie winni być chronieni.

Obecne struktury nie zdały egzaminu, okazały się zawodne.

Reorganizacja struktur i całościowa wymiana biskupów winna tchnąć nowego ducha w Kościół i ponownie uzyskać zaufanie wiernych i świata zewnętrznego.


To, na co powinno się kłaść mocny nacisk to wierność Kościołowi i Jego nauce, i to powinno być czynnikiem decydującym.

Dlatego potrzebna jest także reorganizacja kształcenia kapłanów wymagająca od nich znajomości syntezy nauczania Kościoła oraz co jakiś czas zdawania egzaminów na temat nauczania Kościoła. Powinno się kłaść większy nacisk na kształcenie nie tak teologiczne jak kerygmatyczne, istotowe, a przynajmniej je mocniej akcentować.

Kapłan nie powinien być tylko świadkiem, ale także publicznym urzędnikiem Kościoła, od którego wymaga się wysokich standardów, a zatem powinno się poddać refleksji także pojęcie powołania do kapłaństwa oraz jego wymogów.

Bez reorganizacji biskupstwa i kapłaństwa, i przygotowania do tego, nie dojdzie w Kościele do odnowy.